Liefde

Liefde........... Liefde overwint alles. Dat wordt er altijd gezegd.  Maar wat zeggen ze over verdriet? Tijd heelt alle wonden, daar ben ik het niet mee eens, de tijd leert je steeds meer om met het verdriet om te gaan, maar het verdriet blijft. Liefde ook. Maar of de liefde alles overwint? Ik denk het wel, maar dat is natuurlijk mijn mening. Zonder liefde is alles verloren.

Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat de tijd ervoor zorgt dat je om leert gaan met je verdriet. Maar het verdriet blijft, ik mis mijn vader nog regelmatig, en helemaal met de ziekte van mijn dochter. Ik mis hem omdat ik weet dat als hij er nog zou zijn er alles aan zou doen om er voor ons te zijn, ons te steunen en doen wat hij kon doen, uit liefde.

Net zoals mijn moeder, ze is er nog, maar ook weer niet. Onze lieve moeder krijgt steeds minder mee en leeft gelukkig in haar eigen wereld. Ze is niet op de hoogte van de situatie van mijn dochter. Mijn zus en ik hebben besloten het haar niet te vertellen, waarschijnlijk geeft haar dat te veel onrust en verdriet dus laten we het in het midden. Dat is ook liefde, uit liefde voor onze moeder hebben wij dit besloten.

En als ik het toch over mijn familie heb, dan kan mijn lieve zus niet ontbreken. Door de jaren heen heeft zij een mooi, maar ook zeker een leven met hindernissen gehad, en nu is ze er voor ons, met haar gezin, uit liefde. Ik ben zeer dankbaar voor alles wat ze doet en wat ze voor ons betekend. Ik zeg dat niet vaak genoeg lieve zus, bij deze. Liefs xxx.

Zo is er ook de liefde voor het leven. het willen leven. Vreemd, pas als je geconfronteerd wordt met een naderend eind denk je veel meer na over de tijd, hoe je deze doorbrengt op deze aardbol. Heel vaak wordt er gevraagd aan mijn dochter, wat wil je nog doen? Lastig voor haar..... Leven, dat is wat ze nog wil doen. Liefde voelen van de mensen om haar heen, gezien worden en gehoord worden.  De liefde houdt haar op de been, ik weet het zeker, maar het geeft haar ook verdriet.

Ik weet dat ze het verschrikkelijk vindt dat ze haar broer en mij ooit achter laat en dat wij daar vreselijk veel verdriet om zullen hebben. Verdriet waar wij in de loop van de jaren mee om leren gaan maar waar wij echt niet van helen, dat weet ik gewoon. Maar verdriet wat we proberen om te zetten in kracht, om door te leven, om lief te hebben, voor haar. Zo ver is het gelukkig nog niet. Ik ben dankbaar dat wij dit soort dingen toch kunnen bespreken. Dat doen wij echt niet elke dag, soms komt het ineens op, dan hebben wij het erover en proberen het los te laten. Om weer te leven bij de dag.

Vandaag zit ze al weer in de 11e dag van haar 10e kuur, dus we doen het rustig aan. We zien wel wat de dag brengt, 1 ding is zeker, de liefde is er zeker vandaag. Want liefde houdt je op de been, zorgt dat je doorgaat, hoe het leven er ook uit ziet.


Liefs,


Annette

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Scan uitslag

Vandaag was de dag dat mijn lieve dochter en wij de uitslag van de scan hebben gekregen. Vanmorgen stond om half 10 de afspraak met de arts van mijn dochter. De rit ernaar toe  duurt niet zo lang want mijn dochter wordt gelukkig behandeld en begeleid in onze woonplaats, er is altijd overleg met het UMC in Amsterdam, maar wij hoeven daar niet naar toe. Dat scheelt veel kilometers en tijd en het reizen gaat mijn dochter ook niet goed af door haar misselijkheid die dan de kop op steekt. Dus, iets later werd mijn lieve dochter door haar lieve arts geroepen en lopen wij samen naar haar kamer. Normaal zegt ze alt meteen dat ze tevreden is over de scan, of dat ze voor nu tevreden is maar dit keer was het anders, een algemeen praatje, dus wij voelden allemaal eigenlijk wel aan, dit kan wel anders lopen... Het gesprek begon ook met hoe voel je je nu? Ook dat is niet zoals ze normaal het gesprek zou beginnen als er goed nieuws of stabiel nieuws zou zijn. Dus het een en ander werd besproken e...
Meer lezen

Voorlopige uitslag

Afgelopen donderdag hebben wij de rit naar Amsterdam gemaakt voor de PET-CT scan waarin voorafgaand aan de scan een radioactieve vloeistof is ingespoten bij mijn dochter. Hierna moest ze in een warme kamer ongeveer 45 minuten wachten voordat de scan werd gemaakt. De rit naar Amsterdam vanuit ons was natuurlijk een drukke weg, af en toe oponthoud, maar we hebben het gered en waren rond kwart voor tien op de parkeerplaats van het Amsterdam Umc Amc. Nadat mijn dochter zich moest melden bij de patienten registratie (hier moest ze wel even heen voor een foto en het nakijken van de gegevens, mijn dochter is al bekend bij AMC Amsterdam, maar tot nu toe is alles in samenwerking met de artsen in Amsterdam en Enschede, in Enschede behandeld), hebben wij kennis gemaakt met de onoclogische verpleegkundige, die wij alleen telefonisch hadden gesproken. Hij gaat mijn dochter ook begeleiden bij de PRRT behandeling. Ik wil even meegeven dat deze lieve verpleegkundige speciaal naar het AMC UMC is gekome...
Meer lezen

Wie ben ik?

Wie ben ik? Ik ben Annette, 53 jaar, een moeder van een zoon en dochter.  In 2023 is ons leven helemaal op de kop komen te staan. Mijn lieve dochter had al jaren lang lichamelijke klachten, de kinderarts gaf aan dat het een prikkelbaar darmsyndroom was, verder heeft ze hirsutisme als gevolg van PCOS, en op haar 14e is er autisme gediagnosticeerd. Al deze aandoeningen zal ik nog eens apart behandelen in deze blog. Mei 2023 veranderde ons leven volledig. Ze werd doorgestuurd naar de polikliniek als gevolg van buikklachten die de huisarts niet vertrouwde. Nooit geweten toen wij onderweg waren naar de spoedeisende hulp, wat ons te wachten stond. Ze werd onderzocht, bloed afgenomen, een echo gemaakt. De echo liet iets afwijkends zien waardoor ze meteen een CT scan gingen maken. De dienstdoende arts kwam ons het verontrustende nieuws brengen dat ze een grote massa hadden gezien, wat zeer afwijkend was en al helemaal voor haar leeftijd, 19 jaar jong. Het toeval was dat er ruimte was bij d...
Meer lezen