Nog geen kuur 11

Even een update deze blog. 

Vorige week vrijdag hebben wij samen met de oncologie verpleegkundige besloten om kuur 11 een week op te schuiven, dit keer niet om even erop uit te kunnen gaan, maar voor mijn dochter om bij te komen. Ze had buikklachten en twee weken eerder is er een ecg gemaakt omdat ze pijn had op de borst. De ecg was volgens de artsen goed, alhoewel de verpleegkundige die de ecg afnam aangaf dat ze een extreem hoge hartslag had. Dat zal misschien wel komen door de nasleep van de chemo? Enfin, we kregen later een telefoontje van de afdeling oncologie dat er niks verontrustends was gezien.

Maar het rommelt, en nu in de uitloopweek heeft ze extreme klachten bij de buikstreek. Na wederom contact te hebben gehad met het ziekenhuis is besloten om de ct scan al volgende week te doen ipv over 2 maanden, en daarna staat er een afspraak met haar behandelend arts, deze is nu nog op vakantie. 

Gelukkig heeft mijn lieve dochter nog geen extra pijnstilling in de vorm van een shotje nodig gehad, maar het hangt er tegenaan. Verder is ze tot vandaag nog steeds extreem moe. Om het begrijpelijk te maken wat wij extreem vinden is dat ze de hele dag op de bedbank ligt of even op de bank zit. Zitten  is lastig, haar buik trekt veel dus liggen is dan de beste optie. En dan slaapt ze, of dommelt, ze heeft weinig energie om iets te kijken wat ze echt moet volgen.......dat dus.

En dat geeft natuurlijk zorgen, zorgen om wat dit nu weer zal zijn. Een een of ander virus? Geen corona, daar hebben wij haar al op getest. of is het toch de kanker die weer opspeelt? Het blijft gissen en ook in dit geval is Google niet je beste vriend. Mijn gevoel? Die spreek ik nu even niet uit. Ik moet eerlijk zeggen dat dit wel weer een van de spannende tijden is in een spannende tijd.

Wij doen zo goed mogelijk ons best om haar door de dag te helpen door er gewoon te zijn. En als ze ergens zin in heeft om te doen dit ook te doen. Het is voor mijn zoon ook weer zeer lastig, hij staat voor de keuze om de opleiding weer op te pakken, startende met een stage. Dus echt ook volop aan de bak. Dan helpt het niet mee met de beslissing dat het nu minder gaat met zijn zus. De afgelopen maanden hadden wij het voor ons gevoel onder controle, natuurlijk is ze ernstig ziek, maar wij konden dealen met alles wat erbij kwam. Dit is weer een ander kaliber. Dus zijn keuze zal ook wederom afhangen van de uitslag van deze ct scan. Het voorbereidende werk heeft hij al gedaan, hopelijk kan hij het doorzetten.

Time will tell. En we proberen nog steeds te leven bij de dag. Misschien valt de scan mee en is er iets anders geweest dan de uitzaaiingen waar ze last van heeft. Misschien is vandaag een betere dag dan gisteren. Misschien..............niks is zeker.............alleen dat ook morgen de zon weer opkomt.

Elke dag een nieuwe start. Wij hopen erop elke dag weer allemaal wakker worden. Vandaag is dat weer gelukt, op naar morgen.

Liefs,

Annette