Mantelmoeder

Afgelopen tijd hebben wij een nieuw transport voor mijn lieve dochter uitgeprobeerd: de rolstoel. Het was een hele overgang. Een tijd terug hadden wij de rolstoel al laten komen, omdat mijn lieve dochter niet meer veel en lang kan lopen was dit echt wel noodzakelijk. Maar voordat het ook echt in gebruik is genomen, is er eerst het mentaal wennen aan de rolstoel geweest. Daarom stond hij ook al enige tijd in de gang, netjes ingeklapt en met een gezellige deken eroverheen. Maar hij was thuis, en beschikbaar. Deze mentale overgang heeft altijd wat voeten in de aarde. En dat is ook logisch, als 20-jarige wil je niet in een rolstoel gezien worden en denk je dat iedereen kijkt en zich afvraagt waarom een jonge meid hierin zit. Mede omdat mijn dochter chemo heeft die gelukkig haar haar niet laat uitvallen, Het wordt wel dunner maar ze is gelukkig  niet kaal, Dus aan haar uiterlijk, met een make-upje, is er niet veel te zien aan haar. Natuurlijk zien wij thuis de dikke kringen onder haar o...

Ik heb vaak het  idee dat ons leven bestaat uit keuzes, elke keuze geeft een andere richting, en ik denk dat wij uiteindelijk altijd uitkomen waar wij horen te zijn.  In de tijd dat de MH 17 was neergehaald werkte ik bij een familie in Enschede, helaas waren hun ook getroffen door een vreselijk verlies als gevolg van deze tragedie. Bij de herdenking werd er iets verteld wat mij altijd is bijgebleven: "het leven is als een kronkelende rivier, in deze rivier liggen grotere en kleinere stenen, rotsen, maar uiteindelijk loopt het water hier omheen en komt het altijd aan op zijn bestemming". In deze metafoor is de rivier het leven en de rotsen of kleinere stenen de obstakels van het leven die je tegenkomt. En wat deze bestemming is, dat weet je pas als je er bent, had je er sneller kunnen komen? Had je de grote rotsen kunnen ontwijken? Misschien, maar deze grote rotsen hebben je ook weer veel wijsheid gegeven, veel levenservaring die je later kunt gebruiken in een andere bestemmin...

Het waren 2 spannende weken. Vandaag is het de laatste kuur dag en vanavond krijgt mijn dochter haar laatste 2 chemo tabletten! Trots op hoe ze hier weer doorheen vecht. Ze heeft kuur 11 bijna afgerond. Hopelijk doet het ook zeker wat met de tumor en de uitzaaiingen. Maar dat moeten wij nog even afwachten. Na vandaag heeft ze 2 weken rust. Dat wil niet zeggen dat ze zich dan meteen beter voelt. Het duurt sowieso een week voordat alle chemo haar lichaam heeft verlaten en tot die tijd moet zij en wij alle voorzorgsmaatregelen nog nemen alsof ze in de chemo kuur zit. De laatste week is dan haar "goede" week, hopelijk kan ze wat met ons ondernemen. Gisteren avond was ik aan het uitrekenen, om een idee te geven hoe ver ze nu al is. Als ze vanavond de laatste 2 chemo tabletten heeft gehad heeft ze tot nu toe 1268 chemo tabletten en 110 anti misselijkheidstabletten (ondansetron) ingenomen. Dat zijn er heel wat. En het doet zijn werk. Tot nu toe is de tumor gekrompen of stabiel geble...