De dag ervoor

Ik wil jullie meenemen in de dag ervoor.

De dag voor de scan.....

De spanning loopt wat meer op, en dat kun je merken. Zelf ben ik wat emotioneler en gaan er een paar scenario's door mijn hoofd. En mijn hoofd heeft het druk de afgelopen weken. Natuurlijk de scan van mijn lieve dochter, maar ook mijn zoon heeft vervelende klachten waarmee hij nu in het ziekenhuis loopt. 

Natuurlijk zien wij overeenkomsten met zijn zus maar ook weer niet. Wat wel duidelijk is dat het niet zo voor de hand ligt allemaal en dat de arts die mijn zoon onderzoekt inmiddels ook al even contact heeft opgenomen met het Radboud in Nijmegen waar het genetisch onderzoek heeft plaatsgevonden. Toendertijd was er vooralsnog geen genetische afwijking maar werd mij op het hart gedrukt toch iets eerder aan de bel te trekken bij vreemde klachten. Dus dat is nu dus ook afwachten.

Terugkomend op de scan van morgen. Mijn lieve dochter is er natuurlijk ook al langer mee bezig en de spanning bouwt op. Komt er nog bij dat ze de dag ervoor ook altijd bloed moet prikken. Ook al is er een afspraak het loopt altijd uit....dan heb je ook nog een praatgrage zuster......iets wat mij wel zou passen (iedereen die mij kent zal dit bevestigen), maar op zo'n moment hebben mijn dochter en ik dat toch liever niet.

Dan komen er van die lief bedoelde tips dat je als je vaker moet prikken je arm moet afwisselen.....ja dat weten wij....ja maar de andere arm laat zich moeilijk prikken...dat krijg je als je al zo vaak geprikt bent....

Dan de klapper.....waarvoor je komt,....ja voor een afspraak bij de oncoloog......oooh..., dan heb je chemo aders, zo noemen wij dat....en....slaat de behandeling aan?......uuuuuhm, nee, het is levensverlengend en morgen is de uitslag van de scan om te kijken of er nog doorgegaan kan worden met de chemo.....oh jeee....en dan?  Dan niet veel keuzes meer.....dat moeten wij dan bespreken.......Nou je kunt in ieder geval nog glimlachen ( dat doet mijn dochter altijd in dat soort gesprekken, ik denk meer dat dat een vorm van zelfbescherming is).... positief blijven is wel belangrijk zegt ze.....ja dat is het zeker zeggen wij dan en lopen snel de deur weer uit.

Ik weet, het is lief bedoeld, maar soms is niets zeggen ook heel erg fijn. Kleine tip. (knipoog).

Verder gaat de dag langzaam voorbij. Wij proberen allemaal afleiding te zoeken en het luchtig te houden. Dat wil niet zeggen dat wij het niet hebben over de donkere wolk die boven ons hoofd hangt, dit doen wij wel vaak met een vleugje humor, want dat is belangrijk, en soms ook even met een traan. Dat mag en kan allemaal, in de hoop dat de donkere wolk morgen langzaam optrekt en mijn lieve dochter goed nieuws kan krijgen in een slechte situatie.

We zullen zien, eerst de nacht door en dan morgen gelukkig vroeg naar de oncoloog zodat er niet veel ruimte is voor allerlei hersenspinsels....

Liefs,

Annette