Wereldkankerdag

Wereld kanker dag,

Een dag waarin er extra aandacht wordt gegeven aan kanker, kanker in alle soorten, kanker die te genezen is, kanker waarvan je bent genezen maar waarmee je elke dag nog met de gevolgen zit, kanker waarvan je bent genezen maar nog vaak zorgen over hebt, en kanker die niet te genezen is en waarin je je weg moet vinden hiermee om te gaan, kanker waaraan een geliefde is overleden en het gemis altijd blijft.  Het is vaak een beladen woord, kanker, maar hoort bij zo veel mensen bij het leven.

Ik ben zelf al op 14 jarige leeftijd geconfronteerd met kanker, toen mijn vader deze diagnose kreeg, helaas is hij op bijna 51 jarige leeftijd hieraan overleden, en dat heeft zijn sporen nagelaten bij mijn moeder, mijn zus, mij en naaste familieleden. 

Ik denk dat iedereen wel iemand kent die kanker heeft (gehad), gelukkig kan de medische wereld steeds meer, maar staan ze ook vaak nog voor een raadsel. In dat raadsel zitten wij, deze proberen ze te ontrafelen, op dit moment is het uitgebreide genetisch onderzoek gaande en wij verwachten hier in februari meer van te horen. Helaas zal mijn dochter hier niet meer mee gebaat zijn, maar hopelijk komt er iets uit de onderzoeken waaraan ze voor haar broer of haar vader of mij wat uit mogen halen. Of nog verder, voor de medische wereld, waarin ze een stapje verder kunnen komen in deze zeldzame vorm van kanker.

Ook zelf heb ik 1,5 jaar geleden kanker gehad. Gelukkig niet met een nasleep van een behandeling maar wel jaarlijkse controles in een scan. Blijft toch spannend, nu helemaal, omdat ik de zorg voor mijn lieve dochter heb. Ook bij mij was het een zeldzame vorm, in jip en janneke taal: mijn gehele blinde darm was verkankerd, gelukkig nog net niet doorgedrongen naar buiten de blinde darm, maar dat scheelde niet veel. Mijn kanker vermengde zich met slijm en is dus ook resistent voor chemo en bestralingen. Mocht het ergens in mijn buik weer opduiken ( dan noemen ze het PMP) dan is het alleen te behandelen met een buikspoeling. Maar wij gaan ervan uit, het is weggehaald, dus het blijft ook weg.

En in onze naaste omgeving hebben meerdere mensen kanker gehad, gelukkig hebben de meesten deze nare ziekte overwonnen, maar ik weet zeker dat er altijd in je achterhoofd een stemmetje blijft wat bij sommige klachten weer zorgen geeft. En bij de familieleden waarvan degene helaas is overleden blijft het een impact houden.

Het is en blijft een nare ziekte, zoals meer nare ziektes, helaas is de mensheid niet immuun en zal er altijd wat zijn wat ons bedreigt. De kunst is om ermee om te leren gaan, ik herinner mij een uitspraak,  "iedereen leeft, maar leef je ook?". Denk daar maar eens over na. Ik probeer nu echt veel bewuster te leven, te genieten van de mooie momenten. En soms moet je ook gewoon door, zoals mijn dochter dat zo mooi zegt..............


Liefs,


Annette

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Scan uitslag

Vandaag was de dag dat mijn lieve dochter en wij de uitslag van de scan hebben gekregen. Vanmorgen stond om half 10 de afspraak met de arts van mijn dochter. De rit ernaar toe  duurt niet zo lang want mijn dochter wordt gelukkig behandeld en begeleid in onze woonplaats, er is altijd overleg met het UMC in Amsterdam, maar wij hoeven daar niet naar toe. Dat scheelt veel kilometers en tijd en het reizen gaat mijn dochter ook niet goed af door haar misselijkheid die dan de kop op steekt. Dus, iets later werd mijn lieve dochter door haar lieve arts geroepen en lopen wij samen naar haar kamer. Normaal zegt ze alt meteen dat ze tevreden is over de scan, of dat ze voor nu tevreden is maar dit keer was het anders, een algemeen praatje, dus wij voelden allemaal eigenlijk wel aan, dit kan wel anders lopen... Het gesprek begon ook met hoe voel je je nu? Ook dat is niet zoals ze normaal het gesprek zou beginnen als er goed nieuws of stabiel nieuws zou zijn. Dus het een en ander werd besproken e...
Meer lezen

Voorlopige uitslag

Afgelopen donderdag hebben wij de rit naar Amsterdam gemaakt voor de PET-CT scan waarin voorafgaand aan de scan een radioactieve vloeistof is ingespoten bij mijn dochter. Hierna moest ze in een warme kamer ongeveer 45 minuten wachten voordat de scan werd gemaakt. De rit naar Amsterdam vanuit ons was natuurlijk een drukke weg, af en toe oponthoud, maar we hebben het gered en waren rond kwart voor tien op de parkeerplaats van het Amsterdam Umc Amc. Nadat mijn dochter zich moest melden bij de patienten registratie (hier moest ze wel even heen voor een foto en het nakijken van de gegevens, mijn dochter is al bekend bij AMC Amsterdam, maar tot nu toe is alles in samenwerking met de artsen in Amsterdam en Enschede, in Enschede behandeld), hebben wij kennis gemaakt met de onoclogische verpleegkundige, die wij alleen telefonisch hadden gesproken. Hij gaat mijn dochter ook begeleiden bij de PRRT behandeling. Ik wil even meegeven dat deze lieve verpleegkundige speciaal naar het AMC UMC is gekome...
Meer lezen

Wie ben ik?

Wie ben ik? Ik ben Annette, 53 jaar, een moeder van een zoon en dochter.  In 2023 is ons leven helemaal op de kop komen te staan. Mijn lieve dochter had al jaren lang lichamelijke klachten, de kinderarts gaf aan dat het een prikkelbaar darmsyndroom was, verder heeft ze hirsutisme als gevolg van PCOS, en op haar 14e is er autisme gediagnosticeerd. Al deze aandoeningen zal ik nog eens apart behandelen in deze blog. Mei 2023 veranderde ons leven volledig. Ze werd doorgestuurd naar de polikliniek als gevolg van buikklachten die de huisarts niet vertrouwde. Nooit geweten toen wij onderweg waren naar de spoedeisende hulp, wat ons te wachten stond. Ze werd onderzocht, bloed afgenomen, een echo gemaakt. De echo liet iets afwijkends zien waardoor ze meteen een CT scan gingen maken. De dienstdoende arts kwam ons het verontrustende nieuws brengen dat ze een grote massa hadden gezien, wat zeer afwijkend was en al helemaal voor haar leeftijd, 19 jaar jong. Het toeval was dat er ruimte was bij d...
Meer lezen