Douchepraat

Douchepraat,

Dat zou ik niet met mijn dochter gehad hebben als ze gezond was geweest. Dan was de deur op slot en stond ze heerlijk te douchen, haar haren te doen en alles wat erbij komt.

Nu kan ze dat niet meer alleen. Ook iets wat ze al heeft moeten inleveren. Ook met haar autisme een lastige combinatie. Van staand douchen alleen, naar staand douchen met hulp, naar een douchestoel met hulp en soms ook stukjes alleen met douchestoel. Privacy is er niet meer en ze ondergaat het dapper.

Gelukkig is mijn lieve dochter gezegend met mijn krulhaar en weet ik als geen ander hoe wij het moeten verzorgen. Dat doe ik dus ook voor haar onder de douche. Als ze op de douchestoel zit. Er zijn dagen dat ze het alleen kan, op de douchestoel maar zonder mij, alleen als ze klaar is help ik haar afdrogen, haar haren te verzorgen en alles wat daarna komt. Als ze het even alleen red zet ze haar muziek aan en zit ik zoals nu op de slaapkamer te typen. Omdat ik haar niet 100% alleen kan laten. Omdat ze zich niet lekker kan gaan voelen. Maar voor nu heeft ze even een alleen moment, muziekje, douchen in je up met je moeder op nog geen paar meter afstand maar wel met de deur dicht, niet op slot, want anders kan ik niet naar binnen mocht er wat gebeuren.

Dan komt er ook wel eens een gesprek op gang. Zoals vandaag, dan zegt "bijzonder hoe ik de kleine dingen zo ga waarderen, zoals me lekker kunnen douchen, mijn haren kan doen". "Eigenlijk zouden wij daar altijd bij stil moeten staan, dat het nodig is om zo ziek te worden om mij dit te realiseren". En zo is het maar net. Normaal waardeer je deze dingen niet zo erg, omdat je doorgaat in de rat-race, omdat er van alles moet en je niet echt geniet van de kleine dingen.

Dat is iets wat ik zeker leer van deze periode, genieten van de kleine dingen. Bijzonder dat dat bij mijn dochter ook zo binnenkomt. Haar wensen zijn niet groot, gewoon samen zijn, je niet alleen voelen, gezien worden, genieten van een douchestraal wat vroeger zo gewoon was.

Niets wordt meer gewoon, dat realiseren wij ons alle drie maar goed genoeg, dus geniet, sta stil bij hoe een douche voelt, sta stil bij hoe fijn het is de kraan open te draaien en even alle zorgen van je af te laten glijden, even in het moment, rust, warmte en een heerlijke straal op je hoofd, verder even helemaal.....niets.



Liefs,


Annette

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Scan uitslag

Vandaag was de dag dat mijn lieve dochter en wij de uitslag van de scan hebben gekregen. Vanmorgen stond om half 10 de afspraak met de arts van mijn dochter. De rit ernaar toe  duurt niet zo lang want mijn dochter wordt gelukkig behandeld en begeleid in onze woonplaats, er is altijd overleg met het UMC in Amsterdam, maar wij hoeven daar niet naar toe. Dat scheelt veel kilometers en tijd en het reizen gaat mijn dochter ook niet goed af door haar misselijkheid die dan de kop op steekt. Dus, iets later werd mijn lieve dochter door haar lieve arts geroepen en lopen wij samen naar haar kamer. Normaal zegt ze alt meteen dat ze tevreden is over de scan, of dat ze voor nu tevreden is maar dit keer was het anders, een algemeen praatje, dus wij voelden allemaal eigenlijk wel aan, dit kan wel anders lopen... Het gesprek begon ook met hoe voel je je nu? Ook dat is niet zoals ze normaal het gesprek zou beginnen als er goed nieuws of stabiel nieuws zou zijn. Dus het een en ander werd besproken e...
Meer lezen

Voorlopige uitslag

Afgelopen donderdag hebben wij de rit naar Amsterdam gemaakt voor de PET-CT scan waarin voorafgaand aan de scan een radioactieve vloeistof is ingespoten bij mijn dochter. Hierna moest ze in een warme kamer ongeveer 45 minuten wachten voordat de scan werd gemaakt. De rit naar Amsterdam vanuit ons was natuurlijk een drukke weg, af en toe oponthoud, maar we hebben het gered en waren rond kwart voor tien op de parkeerplaats van het Amsterdam Umc Amc. Nadat mijn dochter zich moest melden bij de patienten registratie (hier moest ze wel even heen voor een foto en het nakijken van de gegevens, mijn dochter is al bekend bij AMC Amsterdam, maar tot nu toe is alles in samenwerking met de artsen in Amsterdam en Enschede, in Enschede behandeld), hebben wij kennis gemaakt met de onoclogische verpleegkundige, die wij alleen telefonisch hadden gesproken. Hij gaat mijn dochter ook begeleiden bij de PRRT behandeling. Ik wil even meegeven dat deze lieve verpleegkundige speciaal naar het AMC UMC is gekome...
Meer lezen

Wie ben ik?

Wie ben ik? Ik ben Annette, 53 jaar, een moeder van een zoon en dochter.  In 2023 is ons leven helemaal op de kop komen te staan. Mijn lieve dochter had al jaren lang lichamelijke klachten, de kinderarts gaf aan dat het een prikkelbaar darmsyndroom was, verder heeft ze hirsutisme als gevolg van PCOS, en op haar 14e is er autisme gediagnosticeerd. Al deze aandoeningen zal ik nog eens apart behandelen in deze blog. Mei 2023 veranderde ons leven volledig. Ze werd doorgestuurd naar de polikliniek als gevolg van buikklachten die de huisarts niet vertrouwde. Nooit geweten toen wij onderweg waren naar de spoedeisende hulp, wat ons te wachten stond. Ze werd onderzocht, bloed afgenomen, een echo gemaakt. De echo liet iets afwijkends zien waardoor ze meteen een CT scan gingen maken. De dienstdoende arts kwam ons het verontrustende nieuws brengen dat ze een grote massa hadden gezien, wat zeer afwijkend was en al helemaal voor haar leeftijd, 19 jaar jong. Het toeval was dat er ruimte was bij d...
Meer lezen