Hoe gaat het?

"Hoe gaat het?" 

Eigenlijk een hele normale vraag met heel veel verschillende antwoorden. Ook een vraag die mensen soms niet durven te stellen (waaronder ikzelf hoor), omdat je weet dat het antwoord niet altijd "goed" zal zijn, Vaak is het ook wel een beleefdheidsvorm, iets wat je hoort te vragen, en waar je eigenlijk geen lang antwoord op verwacht.

Wij komen dit ook tegen nu wij als gezin in deze nachtmerrie zijn beland. Wij merken ook dat mensen contact vermijden omdat ze het zelf erg moeilijk vinden. Ik zeg nu al vast tegen diegene - no hard feelings - en alle begrip. Iedereen reageert vanuit zijn eigen ervaringen, zijn eigen wereld, en soms roept onze situatie ook iets bij hunzelf op waardoor het lastig is te vragen "hoe gaat het?".

Ik merk vooral bij de jonge generatie dat het leven doorgaat. Dat ze niet altijd beseffen wat er aan de hand is en als ze het wel beseffen ze het erg lastig vinden hoe ermee om te gaan. Dan is zwijgen voor hunzelf het beste. Maar vraag je dan eens af, wat doet het bij degene die het aangaat, degene waar je niet aan durft te vragen, "hoe gaat het?".  Omdat je het lastig vindt daar weer op te reageren?

Laat mij 1 ding zeggen, niet reageren, niet vragen is erger dan om eerlijk te zeggen dat je niet weet wat je moet zeggen. Dat is beter dan stilte, verdwijnen met de ondergaande zon, Natuurlijk is het een beladen onderwerp. Maar ook wij kunnen nog steeds goede gesprekken voeren hoor, ook met humor, het is niet altijd zwaar beladen, en als het zo is, zie het als een groei voor jezelf. Dood hoort bij het leven. Ziekte hoort bij het leven. Het is niet alleen gezelligheid. 

"Hoe gaat het?" 3 woorden, die afgedaan kunnen worden met "goed". Of die echt vertellen met hoe het gaat. Ik merk aan mijnzelf dat ik nu niet meer antwoord met goed, want goed gaat het niet, dan zou alles koek en ei zijn. Vaak antwoord ik met wel okay of niet zo goed, ligt eraan hoe het werkelijk is op dat moment. Wel okay is dat het allemaal lekker doorloopt, met onze ups en downs, niet zo goed dan is het mis, verdriet, ongemak of wat dan ook. Maar ook dat zeg ik dan eerlijk.

Dus vraag vaker bewust aan mensen hoe het gaat. Vaak zit het er zo ingebakken dat je het zonder interesse eruit gooit, het is een standaard zinnetje "hoe gaat het", waarop je een standaard antwoord verwacht. Maar vaak zit er bij heel veel mensen een dieper antwoord dan "goed".


Liefs,

Annette

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Scan uitslag

Vandaag was de dag dat mijn lieve dochter en wij de uitslag van de scan hebben gekregen. Vanmorgen stond om half 10 de afspraak met de arts van mijn dochter. De rit ernaar toe  duurt niet zo lang want mijn dochter wordt gelukkig behandeld en begeleid in onze woonplaats, er is altijd overleg met het UMC in Amsterdam, maar wij hoeven daar niet naar toe. Dat scheelt veel kilometers en tijd en het reizen gaat mijn dochter ook niet goed af door haar misselijkheid die dan de kop op steekt. Dus, iets later werd mijn lieve dochter door haar lieve arts geroepen en lopen wij samen naar haar kamer. Normaal zegt ze alt meteen dat ze tevreden is over de scan, of dat ze voor nu tevreden is maar dit keer was het anders, een algemeen praatje, dus wij voelden allemaal eigenlijk wel aan, dit kan wel anders lopen... Het gesprek begon ook met hoe voel je je nu? Ook dat is niet zoals ze normaal het gesprek zou beginnen als er goed nieuws of stabiel nieuws zou zijn. Dus het een en ander werd besproken e...
Meer lezen

Voorlopige uitslag

Afgelopen donderdag hebben wij de rit naar Amsterdam gemaakt voor de PET-CT scan waarin voorafgaand aan de scan een radioactieve vloeistof is ingespoten bij mijn dochter. Hierna moest ze in een warme kamer ongeveer 45 minuten wachten voordat de scan werd gemaakt. De rit naar Amsterdam vanuit ons was natuurlijk een drukke weg, af en toe oponthoud, maar we hebben het gered en waren rond kwart voor tien op de parkeerplaats van het Amsterdam Umc Amc. Nadat mijn dochter zich moest melden bij de patienten registratie (hier moest ze wel even heen voor een foto en het nakijken van de gegevens, mijn dochter is al bekend bij AMC Amsterdam, maar tot nu toe is alles in samenwerking met de artsen in Amsterdam en Enschede, in Enschede behandeld), hebben wij kennis gemaakt met de onoclogische verpleegkundige, die wij alleen telefonisch hadden gesproken. Hij gaat mijn dochter ook begeleiden bij de PRRT behandeling. Ik wil even meegeven dat deze lieve verpleegkundige speciaal naar het AMC UMC is gekome...
Meer lezen

Wie ben ik?

Wie ben ik? Ik ben Annette, 53 jaar, een moeder van een zoon en dochter.  In 2023 is ons leven helemaal op de kop komen te staan. Mijn lieve dochter had al jaren lang lichamelijke klachten, de kinderarts gaf aan dat het een prikkelbaar darmsyndroom was, verder heeft ze hirsutisme als gevolg van PCOS, en op haar 14e is er autisme gediagnosticeerd. Al deze aandoeningen zal ik nog eens apart behandelen in deze blog. Mei 2023 veranderde ons leven volledig. Ze werd doorgestuurd naar de polikliniek als gevolg van buikklachten die de huisarts niet vertrouwde. Nooit geweten toen wij onderweg waren naar de spoedeisende hulp, wat ons te wachten stond. Ze werd onderzocht, bloed afgenomen, een echo gemaakt. De echo liet iets afwijkends zien waardoor ze meteen een CT scan gingen maken. De dienstdoende arts kwam ons het verontrustende nieuws brengen dat ze een grote massa hadden gezien, wat zeer afwijkend was en al helemaal voor haar leeftijd, 19 jaar jong. Het toeval was dat er ruimte was bij d...
Meer lezen