Vrijheid

Vrijheid:  vandaag op 5 mei is het bevrijdingsdag , een dag die altijd bij iedereen wat losmaakt. Natuurlijk is het gelinkt aan de bevrijding van de 2e wereldoorlog, maar zo veel jaar later heeft het ook veel meer betekenissen in onze wereld. Ik maak het nog wat kleiner, vrijheid, in onze eigen wereld, wat kleiner dan onze mooie aardbol.

Vrijheid: voor mij is deze nu heel ver te zoeken maar ook weer heel dichtbij. Ver te zoeken omdat ik verre van mijn ideale wereld ben, waar ik vrij ben om keuzes te kunnen maken wat betreft mijn sociale wereld, mijn werkende wereld. Maar ook weer dichtbij omdat ik voor mijn lieve dochter mag en kan zorgen, dat wij de vrijheid mogen hebben om dit te doen.

Vrijheid: niet financieel, we hebben wat stappen terug moeten zetten omdat ik volledig thuis ben omdat ik voor mijn lieve dochter moet en mag zorgen, dit betekend dus niet kunnen werken, dus minder inkomsten. Het geeft je zeker niet de financiele vrijheid die je graag wilt, om nog alles te kunnen doen wat mijn lieve dochter nog kan. Lieve mensen om ons heen helpen ons hier bij, dat is ook vrijheid, dat dat kan, daar ben ik ook zeer dankbaar voor...

Vrijheid: wel in mijn denken, mijn geest. Ik heb de vrijheid om te kiezen hoe ik denk, hoe ik in het leven sta, hoe ik omga met alle shit maar ook met alle mooie dingen. Er is altijd een keuze en een keuze betekend ook vrijheid.

Vrijheid: in het invullen van mijn tijd heb ik niet. Dit wordt grotendeels bepaald door de tijd op de klok, waarop elk alarm ( het zijn er gemiddeld 6 buiten de chemo weken en 10 tijdens de chemo weken) voor de medicatie mijn leven bepaalt, met de rest van het zorgen voor mijn lieve dochter. Dit is een dagtaak, en de kleine momenten die er zijn vul ik zo goed mogelijk in voor mijzelf.

Vrijheid:  niet wat betreft het toekomstbeeld wat ik graag voor ogen had, gezonde kids, een goede baan, ruime bankrekening, ruimte voor reizen, ruimte voor het ontdekken van nieuwe dingen. Die nieuwe dingen ontdek ik nu ook, maar dit zijn dingen die ik liever niet zou willen weten......

Vrijheid: voor mijn dochter is dit beperkt, de vrijheid heeft ze al lang op moeten geven omdat haar lichaam het tegen haar zin anders doet. De onbezorgdheid die bij een jongere hoort is bij haar bij lange na niet meer aanwezig. Dromen, wensen, de toekomst, alles is weg. Deze vrijheid heeft ze niet meer.

Vrijheid: hoe zien wij dat voor ons persoonlijk? Hoe vrij zijn wij eigenlijk met zijn allen? Hoeveel wordt er niet bepaald? Denk daar maar eens over na, Zo vrij zijn wij niet altijd. Zitten wij gevangen in de rat race. Ik doe daar nu  niet aan mee, en hoe meer ik er buiten sta hoe meer ik naar binnen kijk.

Vrijheid: heeft voor iedereen een andere betekenis.  Voor mijn dochter is het een leven zonder pijn, een leven zonder dat je weet dat je veel te vroeg overlijd. Voor mijn zoon een normale gezinssituatie, waar je niet over elke beslissing na hoeft te denken of het kan, wanneer het kan. En voor mij een gezonde dochter, die zich kan ontwikkelen op een manier wat hoort bij haar leeftijd, wat ons ook adem geeft om verder te kijken dan de korte termijn, geen kanker, geen verdriet, geen onzekerheid, geen frustraties, geen zorgen, geen angst.

Maar ondanks alles is er dus nog steeds ruimte voor vrijheid, vrijheid om te kiezen te genieten van de kleine dingen, vrijheid om te kiezen voor het positieve in het negatieve, vrijheid om deze blog te schrijven, om mijn gedachten te delen. Net zoals jullie de vrijheid hebben om dit te lezen.....

Vrijheid........


Liefs,


Annette


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Scan uitslag

Vandaag was de dag dat mijn lieve dochter en wij de uitslag van de scan hebben gekregen. Vanmorgen stond om half 10 de afspraak met de arts van mijn dochter. De rit ernaar toe  duurt niet zo lang want mijn dochter wordt gelukkig behandeld en begeleid in onze woonplaats, er is altijd overleg met het UMC in Amsterdam, maar wij hoeven daar niet naar toe. Dat scheelt veel kilometers en tijd en het reizen gaat mijn dochter ook niet goed af door haar misselijkheid die dan de kop op steekt. Dus, iets later werd mijn lieve dochter door haar lieve arts geroepen en lopen wij samen naar haar kamer. Normaal zegt ze alt meteen dat ze tevreden is over de scan, of dat ze voor nu tevreden is maar dit keer was het anders, een algemeen praatje, dus wij voelden allemaal eigenlijk wel aan, dit kan wel anders lopen... Het gesprek begon ook met hoe voel je je nu? Ook dat is niet zoals ze normaal het gesprek zou beginnen als er goed nieuws of stabiel nieuws zou zijn. Dus het een en ander werd besproken e...
Meer lezen

Voorlopige uitslag

Afgelopen donderdag hebben wij de rit naar Amsterdam gemaakt voor de PET-CT scan waarin voorafgaand aan de scan een radioactieve vloeistof is ingespoten bij mijn dochter. Hierna moest ze in een warme kamer ongeveer 45 minuten wachten voordat de scan werd gemaakt. De rit naar Amsterdam vanuit ons was natuurlijk een drukke weg, af en toe oponthoud, maar we hebben het gered en waren rond kwart voor tien op de parkeerplaats van het Amsterdam Umc Amc. Nadat mijn dochter zich moest melden bij de patienten registratie (hier moest ze wel even heen voor een foto en het nakijken van de gegevens, mijn dochter is al bekend bij AMC Amsterdam, maar tot nu toe is alles in samenwerking met de artsen in Amsterdam en Enschede, in Enschede behandeld), hebben wij kennis gemaakt met de onoclogische verpleegkundige, die wij alleen telefonisch hadden gesproken. Hij gaat mijn dochter ook begeleiden bij de PRRT behandeling. Ik wil even meegeven dat deze lieve verpleegkundige speciaal naar het AMC UMC is gekome...
Meer lezen

Wie ben ik?

Wie ben ik? Ik ben Annette, 53 jaar, een moeder van een zoon en dochter.  In 2023 is ons leven helemaal op de kop komen te staan. Mijn lieve dochter had al jaren lang lichamelijke klachten, de kinderarts gaf aan dat het een prikkelbaar darmsyndroom was, verder heeft ze hirsutisme als gevolg van PCOS, en op haar 14e is er autisme gediagnosticeerd. Al deze aandoeningen zal ik nog eens apart behandelen in deze blog. Mei 2023 veranderde ons leven volledig. Ze werd doorgestuurd naar de polikliniek als gevolg van buikklachten die de huisarts niet vertrouwde. Nooit geweten toen wij onderweg waren naar de spoedeisende hulp, wat ons te wachten stond. Ze werd onderzocht, bloed afgenomen, een echo gemaakt. De echo liet iets afwijkends zien waardoor ze meteen een CT scan gingen maken. De dienstdoende arts kwam ons het verontrustende nieuws brengen dat ze een grote massa hadden gezien, wat zeer afwijkend was en al helemaal voor haar leeftijd, 19 jaar jong. Het toeval was dat er ruimte was bij d...
Meer lezen