Vervaging van contact

Vervaging van contact, dat kun je op verschillende manieren bekijken;

Er is bewust vervaging van contact en onbewust vervaging van contact. Bij het eerste is het niet altijd voor alle partijen duidelijk waarom het contact vervaagd is en bij het tweede wel. Huh? Zullen jullie denken, misschien werkt mijn brein soms anders, maar ik zal het proberen uit te leggen. Wij hebben met beide vervagingen van contact te maken.

Mijn dochter is nu al enige tijd ziek is, correctie, ze is natuurlijk al langer ziek, maar dat wij het bewust weten is nu 15 maanden. In deze maanden hebben wij natuurlijk van heel veel mensen lief medeleven gehad en vernomen. Een aantal heeft het contact laten vervagen, misschien omdat hun leven natuurlijk doorgaat, misschien omdat het nieuws er van af is of misschien omdat ze er gewoon niet meer aan denken, soms is het gewoon ook te confronterend, en alles is goed. Ik heb zeker bij iemand ook het contact stop gezet, dit omdat er van alles speelde en ik daar echt niet mijn spaarzame energie aan wil verspillen. Dat kan dus ook. Het komt erop neer dat er altijd een keuze is in het bewust vervagen van het contact.

De redenen waarom wij mensen dat doen is echt verschillend. Wij zijn natuurlijk niet allemaal hetzelfde. Mijn lieve dochter maakt het ook mee met haar contacten. Van diegene waar je van gedacht had dat ze in de buurt zouden blijven is dat niet gebeurt, en van anderen is er contact vanuit onverwachte hoek. Dat is best pittig voor een 20- jarige die graag mee zou willen doen met de dingen die ze leuk vindt maar daar geen energie voor heeft. Vooral op die leeftijd is het heel vaak confronterend en leeft iedereen door met de studie, werk, vrienden, shoppen, uitgaan, vakantie en noem het maar op.

Maar sta er ook eens bij stil dat al die dingen bij ons op dit moment niet kunnen. Dat juist contact met de buitenwereld het enige is wat er is op dit moment. Geen vakantie, geen shoppen, geen studie, geen echte vrienden, geen werk, weinig sociale contacten buiten sociale media om. En ook al kan ze dan niet veel doen, wij hebben nog steeds een brievenbus. Deze liep over de eerste maanden, nu zijn er nog enkele lievelingen die wat sturen of door de brievenbus doen, dat wordt heel erg op prijs gesteld. Dat contact zal er ook altijd blijven. En ook lieve familie die dan een bijdrage doen aan toch een keer uit eten thuis of buiten de deur wanneer dat misschien weer een keer kan.

Dan is er nog onbewust vervaging van contact. Dat is het contact wat langzaam vervaagd, door ziekte. Zo is mijn lieve moeder, ik moet zeggen onze lieve moeder, want ik heb ook een lieve zus, al jarenlang aan het worstelen met haar ziekte, Parkinson. Helaas heeft ze daar ook de Parkinson-dementie bij. Haar geheugen laat haar al langere tijd in de steek en de laatste periode gaat het steeds slechter. Toch leeft ze af en toe nog op en zie je de sprankeling in haar ogen als ze ons ziet. Maar wij kunnen niet in haar hoofd kijken en wij proberen haar te begrijpen, al wordt dat steeds moeilijker. Mijn moeder heeft hier niet voor gekozen en wij ook zeker niet , dus ook al zijn we ons bewust van het vervagen van het contact, de oorzaak is onbewust, hier hebben wij niet voor gekozen. 

En ook bij mijn moeder is door het onbewust vervagen van contact het gevolg bewust vervagen van contact. Want bezoek is er nog zelden, misschien wel met dezelfde reden als bij mijn dochter. Het leven gaat door, mensen zijn druk, zijn op vakantie, doen hun ding. En ook ik kan helaas door mijn thuis situatie minder vaak bij haar zijn dan dat ik zou willen. 

Ik weet zeker dat veel mensen hier ook zelf mee te maken hebben, en misschien raak ik een gevoelige snaar bij sommige mensen. Maar dat maakt mij niet uit, dat station ben ik al gepasseerd en dan volgt er gewoon bewust vervaging van contact. Je moet je omringen met mensen die je liefhebt, die je leuk vindt en die je de moeite waard vindt. Anders is het toch verspilling van je energie? Laten we dat vooral niet meer doen, daar is het leven te kort voor.

Liefs,

Annette