Heerlijke dagen

Wij hebben de afgelopen week heerlijke dagen gehad. Ondanks dat wij het thuis altijd zo fijn mogelijk proberen te hebben is het toch fijn dat wij afgelopen dagen een midweek weg zijn geweest.

En nee, geen kustvakantie, geen vliegvakantie of andere ver weg plekken, gewoonweg omdat mijn dochter de reis daar naar toe niet vol kan houden. Maar lekker op 45 minuten van ons huis, in een heerlijke vakantiewoning, noem het maar rustig een boerderijtje, op een heerlijk rustig park in een fijne omgeving.

Het is inmiddels al weer een jaar geleden dat wij even weg zijn geweest, ook een midweek in de buurt en gelukkig konden wij het nu weer plannen. De chemo ligt achter ons en wij kijken uit naar de nieuwe behandeling, deze is pas op 15 mei, dus dit was een goede periode om even weg te kunnen.

Want in de chemo periode was het pittig, en om dan iets te plannen is dan zeer lastig. Het was ook een aanslag op het lichaam van mijn dochter en haar misselijkheid bij het rijden is nu wel iets minder geworden, maar dit kan zo maar de kop op steken. De rit naar Amsterdam voor de scan was al een hele uitdaging. 

En voor aanstaande dinsdag staat er weer een rit gepland naar Amsterdam voor een gesprek met de oncoloog van mijn dochter in het Amsterdam UMC VU. Ondanks dat de lijntjes altijd kort zijn met Amsterdam  is het nu dus echt noodzakelijk om ook hier persoonlijk contact te hebben. Dit paasweekend kan ze even lekker bijkomen van de afgelopen dagen.

Dagen waarin wij heerlijk van elkaar hebben genoten, waar wij genoten hebben van het luxe van het huisje, met steun van lieve familie. En dat geeft ons weer energie voor de tijd die komen gaat, de nieuwe behandeling in Amsterdam.

Hopelijk valt de PRRT mee en kunnen wij dit vaker doen. Even erop uit, even genieten van een andere omgeving. Even andere gedachten. Maar soms ook het hebben van hele confronterende gedachten. Maar bij mij heeft gelukkig de dankbaarheid de overhand. Dankbaar dat wij mijn dochter en onszelf nog weer en fijne paar dagen hebben kunnen geven, dat ze heeft genoten en dat ze even op een andere manier weer kan opladen. 

Confronterend omdat deze korte vakanties niet vanzelfsprekend zijn, en als wij dan eindelijk weer een keertje gaan speelt er wel van alles in mijn hoofd, "gaat het goed deze week", "dankbaar dat dit nu even kan", "wanneer zou het ooit weer kunnen, is dit de laatste keer, of zijn ons nog meerdere keren gegund", "gewoon" even verdriet om alles wat er is geweest, ik sta daar niet te vaak bij stil maar op dit soort dagen net een beetje meer. En ook voor mijn zoon, hoe lang kan hij nog genieten van deze dagen met zijn zus?

Maar dit zijn korte momenten, ik ga dan snel over naar dankbaarheid, voor de mooie plek waar wij waren, voor het samen herinneringen kunnen maken, voor de rust, de mooie natuur, de mooie sterrenhemel, die daar echt heel erg goed te zien was, een vliegende ooievaar, paarden langs ons huisje. En dat onze bolide alles mee kon nemen......... 3 personen, 2 honden, een bench, een rolstoel en onze kleding, handdoeken, boeken, en van alles wat je meeneemt. Dan moet ik ook weer lachen, lekker gepropt in onze auto, wij hebben het maar weer mooi geflikt samen.

En daarom zijn deze dagen weg zo belangrijk, even eruit, even anders genieten, want genieten doen wij thuis ook. En het allerfijnste van op vakantie gaan is toch weer het thuiskomen. Dankbaar zijn voor wat je allemaal hier hebt.

Leef, geniet, en wees lief voor elkaar, want waar je eigenlijk ook bent, thuis is bij de dierbare mensen om je heen.

Liefs,

Annette