Mantelmoeder

Dankbaar zijn is niet altijd gemakkelijk, vooral als je dingen meemaakt in je leven waarvan je denkt, hoe kan ik ooit dankbaar zijn? Je kunt het leren. Eerlijk is eerlijk, ik ventileer ook nog heel vaak mijn ongenoegen, ongenoegen over hoe dingen lopen, over hoe andere mensen zijn en hoe ik daar op reageer, hoe het komt dat mijn dochter en dus ook wij in deze situatie zitten, allemaal situaties om niet dankbaar voor te zijn. Maar om positief te blijven en om er elke dag het beste van te maken is dankbaar zijn een must. Het zien van de mooie dingen in het leven door alle mist heen. Dat kun je leren, en je leert elke dag. Dat is misschien ook wel de reden van ons bestaan, dat je elke dag leert een betere versie te zijn van jezelf. Lukt het even niet, doe gewoon een stap terug en wees niet te streng voor jezelf. Je mag verdriet, frustraties, boosheid bij je dragen, dat is toch ook menselijk? Maar laat het niet constant je leven beheersen. Zie ook de mooie dingen. Bij mij is dat bijvoorbee...

Ik ben even niet actief geweest, en dat had een reden. Onze moeder en oma is overleden. In het bijzijn van mijn zus en mij heeft ze haar laatste adem uitgeblazen. Hoe gek het ook klinkt, dat was een fijn een bijzonder moment, de kans dat wij er samen bij konden zijn is heel klein geweest. Daar ben ik zelf heel erg dankbaar voor. Maar het gaf ook een dubbel gevoel, omdat ik weet dat mijn lieve dochter ook een keer haar laatste adem uit zal blazen, alleen weten wij niet wanneer en hoe lang ze nog hier mag zijn. Dat maakt dit soort dagen wel extra zwaar. Eerlijk is eerlijk ik heb het proberen te blokken, omdat het anders niet te doen is en deze dagen gingen om mijn moeder, het afscheid van haar, en dat is goed gegaan, al zeg ik het zelf. Voor mijn dochter was het ook zwaar en zo hebben wij dan ook weer andere gesprekken thuis gehad, met een lach en een traan, dat zeker, maar ook het besef dat wij ooit voor haar dingen moeten gaan regelen. Dat doet haar het meeste pijn, om mij en haar broe...

De decembermaand is weer voorbij. En wij hebben het heerlijk gehad, mijn dochter heeft het fijn gehad, op haar wens en ook die van ons uiteraard hebben wij de feestdagen gezellig rustig thuis gevierd. De kerstboom stond vroeg omdat het de favoriete tijd van het jaar is voor mijn dochter. Wij hebben samen genoten van de gezelligheid, lekker eten, en leuke films en series. En ze heeft lekker kunnen gamen. Omdat de kuur een maand werd uitgesteld had ze iets meer energie hiervoor. Verder was het ook wel veel rustig aan doen, wij zijn niet de deur uit geweest. Vijftien chemo kuren hakken er wel in en een maandje geen chemo is niet voldoende om het energieniveau erg omhoog te krijgen.  De gewone medicatie ging natuurlijk wel door elke dag, maar even geen chemo was heerlijk voor haar. Daarom valt het nu ook best wel weer even rauw op haar dak omdat ze natuurlijk deze week weer bloed heeft moeten prikken. De oncologisch verpleegkundige belde vandaag al weer met de uitslag en ze heeft weer ...

Gisteren had mijn lieve dochter de uitslag van de scan. De dagen er naar toe zijn al wat meer gevuld met allerlei gedachten, zowel bij haar, haar broer en mij. Ik denk dan, hoe kun je je zo goed mogelijk voorbereiden op een uitslag in zo'n situatie? Door het er met elkaar over te hebben. Je hoopt op het beste, maar vreest het ergste. Elke keer weer. Elke drie maand weer hetzelfde. De afgelopen keren gaven de scans een krimp aan, tot de scan in augustus, toen was de tumor stabiel, en er was een kleine krimp bij bepaalde uitzaaiingen, en er waren geen nieuwe uitzaaiingen. Er was bij de afgelopen maandelijkse controles wel eens besproken om misschien iets langer te stoppen dan een maand, om haar lichaam bij te laten komen van alle chemo. Stiekem stel je je voor of dat na deze scan zou kunnen.........je moet toch hoop blijven houden en wij hebben het hier ook al vaker over gehad thuis, dat ze misschien in die maanden wat meer zou kunnen ondernemen, even geen chemo, wel de medicatie nat...

 Hallo aan iedereen die mijn blog leest.  De naam annie-blogt.blogspot.com is gewijzigd naar mantelmoeder.blogspot.com De verhalen blijven  hetzelfde, ik heb alleen sinds kort een instagram pagina genaamd mantelmoeder. Omdat ik ervaar dat er nog veel kan veranderen in de ondersteuning van ouders zoals ik zal ik op mantelmoeder hier meer over delen. Aanstaande zaterdag heb ik een online bijeenkomst van ouders van aya's in de palliatieve zorg. Dit is dan ook een mooi initiatief.  En op de pagina van mantelmoeder zal ik wat meer over dit soort ervaringen delen.. De blog blijft zeker bestaan maar ik ga dus ook verder met mantelmoeder. Liefs, Annette

 Het is al weer december! Onze favoriete maand. De kerstboom stond al vroeg dit jaar, al voor Sinterklaas, gewoon, omdat dat kan. En zo moeten wij meer denken, iets doen, gewoon omdat het kan. De zaken die geregeld moesten worden zijn nu grotendeels rond, dank lieve zus dat je mee was! Het geeft wat rust in deze bijzondere tijd. Verder staan er nog een aantal dingen uit waar wij de uitkomst nog niet van weten, gewoon omdat de afspraak hiervoor begin dit jaar staat. En als er 1 ding is waar ik zeer slecht tegen kan is ergens geen controle over te hebben, niet van te voren kunnen bedenken hoe ik ergens op in kan spelen, er raad eens wat? De afgelopen 19,5 maand is het niet anders. Leven bij de dag, dat deed ik niet altijd en doen wij nu, ook al val ik nog af en toe terug naar het stressen om dingen die verder zijn dan vandaag, dus ook voor mij altijd werk aan de winkel wat dit betreft. De status van mijn lieve dochter is dat er afgelopen vrijdag weer een scan is gemaakt, de 3 maandel...

  Even een korte update.  Mijn lieve dochter is inmiddels al weer ruim onderweg met kuur 14. Het wordt wel steeds zwaarder, lichamelijk en geestelijk. Over ongeveer 2,5 week staat er weer een scan gepland en de spanning daarvoor loopt hier natuurlijk ook op. Verder zijn er allerlei dingen gaande naast de ziekte van mijn lieve dochter. Dingen die ik nu liever nog niet deel. Misschien komt dat nog, maar misschien ook niet. Ik merk dat ik de laatste tijd niet zo veel zin heb om te bloggen omdat mijn hoofd meer dan vol zit.  Hopelijk komt er binnenkort weer wat meer ruimte en zal ik wat uitgebreider weer mijn gedachten op papier zetten. Liefs, Annette